Vandaag ga ik over precies 4 weken naar Japan. Ik ga nu wel steeds meer voelen dat het dichter bij aan het komen is. Toch kan ik me nog echt niet voorstellen hoe het zou zijn naar Japan te vliegen en er te wonen. Aan de ene kant wil ik het en zie ik ook dat het spannend is, maar aan de andere kant ben ik onverschillig: Ik vergeet vaak zelfs überhaupt dat ik ga, dan denk ik: O ja, ik ga naar Japan hè?. Het vergeten en die onverschilligheid horen denk ik weer bij het feit dat ik niet weet wat ik kan verwachten en denk dat ik wel zie wat me overkomt.
Ik heb al van allerlei mensen ascheid genomen. Best raar, dan zeg je 'dag' alsof je elkaar over een paar dagen weer ziet, maar is het eigenlijk voor een heel jaar.
16 juli heb ik een afscheidsfeest voor mijn klas gegeven en 15 augustus organiseren mijn ouders iets voor vrienden en familie. Afscheid nemen van mijn Japanse juf was gek genoeg best emotioneel, omdat dit tot nu toe de enige keer was dat ik moest huilen. Ik denk dat ik me toen echt besefte dat een jaar lang is.
Als ik een tijdje geleden 'te diep' na dacht over het 'een jaar weg gaan' moest ik huilen. Ik denk dat dat komt omdat ik bang ben dat ik mensen zal missen omdat ik er dan alleen voor sta. (Niet echt alleen natuurlijk, maar ik denk dat de grote hoeveelheid Japanners om me heen dan soms best frustrerend zal zijn.) Dat is denk ik op zich wel goed, want dat zal me waarschijnlijk een groter verantwoordelijkheidsgevoel geven en me leren dat je sommige dingen gewoon moet doen. Doordat ik in de situatie waarin ik dan zal verkeren ook bepaalde dingen moet doen (zoals Japans praten enzo...), hoop ik dat ik daar meer zelf vertrouwen door zal krijgen.
Doordat bij het Japans praten moet nagedacht worden over wat je wil zeggen, hoop ik dat ik dat ook beter zal kunnen... en niet meer de hele tijd 'NOU' zal zeggen als ik terug ben... want ik moet natuurlijk wel 'herboren' terug komen: cool en zelfverzekerd enzo :P.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
6 opmerkingen:
Ja, ik kan me voorstellen dat het wel stof tot nadenken geeft. Ik hoop dat je ook tijd neemt om het spannend/leuk te vinden. En je moet je zeker niet te druk maken over wat het allemaal voor je zal betekenen, niemand dwingt je toch om te veranderen, gekkie. Als je maar terugkomt (straks vind je het zo leuk, zien we je nooit meer!) Ik heb geen wijsheid ofzo, hoor. Maar we zullen je missen. Tot het afscheidsfeest! Als je wil kun je misschien nog een keer in leiden langskomen, een dagje ofzo?
Stijn W.
Hoi lief, stoer, dapper, nadenkend nichtje. Wat breng je het allemaal weer leuk en eerlijk onder woorden! Ik leef erg met je mee. SPANNEND!
Ga het aan als avontuur! Als het écht tegenvalt, qua mensen missen en eenzaamheid... dan ben je ook dapper en eerlijk genoeg om eerder terug te komen. Maar ik heb zo'n donkerbruin vermoeden, dat je het daar fantastisch zult hebben. Meer zelfvertrouwen kan een mens altijd gebruiken, maar niet te veel veranderen hoor!!! We willen JOU terugzien na dat jaar!!!
Weet je ondertussen al meer over waar en bij wie je precies terecht gaat komen?
lieve Anna,
Wat leuk om je eerste bericht op je weblog te lezen! Dat er vanuit Japan nog maar velen mogen volgen.
Marten Jan en ik kunnen helaas niet op je afscheidsfeestje zijn, want wij zijn weer een stukje van ons pad naar Rome aan het wandelen .Joke zal er wel zijn gelukkig: die moet onze hele familie vertegenwoordigen. Jelle is in Brasil en Jet is gisteren naar Vietnam gevlogen. (misschien kunnen jullie nog even naar elkaar zwaaien..
Ik wil graag nog een gedichtje van Hans Andreus voor je opschrijven, een beetje naar aanleiding van dat je hoopt dat je cool en zelfverzekerd terug wilt komen :-)
Je bent zo
mooi
anders
dan ik
natuurlijk
niet meer
of minder
maar
zo mooi
anders,
ik zou je nooit
anders dan
anders willen.
Lieve Anna, heel veel sterkte straks met afscheid nemen. Ik vind je een ontzettend dappere meid!
Liefs Corinne uit Amsterdam
Lieve kleindochter,
Wat fijn,dat je nu weet,waar je terecht komt.Tot de 15e en dan praten we verder.Veel liefs van Oma
Kheb een vraagje... xd
Heb je thuis Japans geleerd of leer je dat daar??
Ik heb geen idee xd
Maar ik wil misschien naar Japan heen (kheb net een bericht aan AFS gestuurd)
Alleen die infodag over dat High School uitwisselingsprogramma is in een plaats dat best wel ver van mijn huis af ligt (minstens 100 km O.o) Dus misschien mag ik daar dan niet naartoe... Ik hoop in ieder geval dat ik van mijn moeder naar Japan heen mag dan (kheb expres al een infoblaadje via de post laten versturen =P) En waar kun je je eigenlijk inschrijven voor dat High School programma?
xxxx Melanie
Een reactie posten