geaccepteerd!

Rond 12 februari heb ik namens AFS een brief met acceptatiebevestiging ontvangen. Ik ben dus geaccepteerd in het programma. Helemaal definitief is het echter nog niet. Mijn informatie zal worden opgestuurd naar het gastland, Japan, en vervolgens sturen ze vanuit daar een plaatsingsgarantie terug. Dan is het dus pas echt definitief dat ik ook daadwerkelijk naar Japan zal gaan.
Naast die brief zat er ook een 'Handleiding Ouders' in de ontvangen envelop. Er staan (ook voor mij) handige tips in over de voorbereidingen op het komende jaar en over mijn verblijf daar. Bijvoorbeeld dat ik op 21 augustus met het vliegtuig in Japan zal aankomen. Dat is al over 6 maanden! Iedere dag komt het dichterbij...

Eigenlijk weet ik nog steeds niet wat ik er van moet vinden. Dat heb ik met veel dingen: Pas als iets heel dicht bij komt of zelfs pas op het moment zelf vorm ik ergens een mening over. Ik hoop dat het deze keer wat eerder komt, omdat dit toch wel een speciale en belangrijke gebeurtenis in mijn leven zal zijn.
Wat ik in ieder geval weet, is dat ik er spijt van gekregen zou hebben als ik me nooit had aangemeld bij AFS en ik het al helemaal erg zou vinden als ik uiteindelijk toch niet naar Japan zou kunnen.

AnnaJapanna

vorderingen

(27 januari '09)

Er is veel tijd voorbijgegaan sinds ik hier voor het laatst iets heb geschreven. Ik heb mijn inschrijfpakket allang binnen gekregen een ook al weer opgestuurd. (Er zijn namens AFS positieve reacties op gekomen.) Kort daarna is er thuis een AFS-medewerkster op gesprek geweest.

Zij heeft me toen uitgenodigd de volgende avond bij haar thuis te komen eten, omdat er een Japanner op bezoek zou komen. Ondanks het feit dat ik heel erg gespannen was, was dat heel erg leuk: ik heb niet veel durven zeggen, maar hij zei dat ik een goede uitspraak had en dat ik al aardig wat kennis van kanji had.

Inmiddels heb ik een paar weken geleden een uitnodiging van AFS ontvangen voor een kennismakingsbijeenkomst. Deze was op 20 januari. Het was vooral bedoeld om ons te informeren over de dingen die minder leuk kunnen zijn in zo’n jaar weg en ons dus realistischer te laten denken. Degene die ook naar Japan gaat, een jongen, was er ook, maar ik heb hem niet aan durven spreken. Hier heb ik best spijt van, omdat het me wel leuk lijkt om te weten waarom hij naar Japan wil en wat hem in Japan interesseert enzo.

Ik hoop binnenkort weer iets van AFS te horen en een pakket toe gestuurd te krijgen; dichter bij ‘Japan’ te komen. (Hoewel het dan nog steeds ongeveer 9000 kilometer ver weg zal zijn.)

Ik moet vanaf nu echt beter mijn best gaan doen op school, omdat ik de laatste tijd niet écht goede cijfers haal en het niet meer zoals voorgaande jaren zo is dat ik bijna niets hoef te doen om (redelijk) goede punten te halen…

Ik praat de laatste tijd zoveel Japans in mezelf dat ik mezelf op mijn zenuwen werk; daarom ben ik ook maar even een Koreaanse serie aan het kijken om me wat af te leiden. (uzai ni natte hoshikunai karasa…)

AnnaJapanna